دعا مفهومش همان مفهومى باشد كه برخى در تفسير : « اهدنا الصَّراطّ الْمُسْتَقيم » گفته‌اند ؛ مقصود طلب ثبات و بقا بر هدايت است و يا اينكه چون تمام نعمتها افاضه مقصود طلب ثبات و بقا بر هدايت است و يا اينكه چون تمام نعمتها افاضه و موهبت خداست و دوام و بقايش نيز به عنايت و افاضهء حق است و بايد فيض او متواتر و غير منقطع برسد تا نعمتها باقى بماند و نعمت يقين و هدايت و ايمان و اخلاص نيز از همين نعمتهاست و امام مظلوم - عليه السلام - بيشتر از هر كس ربط بقاى خودش و نعم ظاهرى و معنوى را به عنايت خدا درك فرموده بود و مىدانست كه اگر فيض او آنى قطع شود همه چيز ناچيز است . از خدا يقين مىخواهد و اقرار مىكند كه يقين او و همه نعمتهايى كه دارد بقايش در هر آن به بخشش او و عطاى او نياز دارد . اى بود تو سرمايه و سود همه كس * و اى ظلّ وجود تو وجود همه كس گر فيض تو يك لحظه ز عالم خيزد * معلوم شود بود و نبود همه كس امّا اصل يقين بايد دانست كه يقين از مقامات صدّيقين ، مقربين و متقين است كه از جمله در خطبه هماميّه اميرالمؤمنين - عليه السلام - در وصف متّقين و يقين آنها مىفرمايد : « فَهُمْ وَالجَنَّةُ كَمَنْ قَدرَاها فَهُمْ فيها مُنَعَّمونَ وَ هُمْ وَالنّارُ كَمَنْ قَدْ